Walter G. Holmes (geboren op .............. te .............. en overleden op ............. te .....................) werkte, samen met A.B. Segur, als een van de eersten aan een systeem van vooraf bepaalde tijden. Zij wilden op de eerste plaats en hoofdzakelijk een systeem opzetten om verschillende methoden van werken te waarderen en de meest gewenste methoden vast te stellen, en pas op de tweede plaats een gereedschap ontwikkelen om de productie van werkers te bepalen. Zij ontwikkelden tabellen van bewegingstijden waarin rekening werd gehouden met het tijdeffect op afgelegde afstanden en gebruikt lichaamsdeel.

Holmes schreef een boek in 1938 getiteld “Applied Time and Motion Study”, uitgegeven door The Ronald Press Company, New York, 1938. In dit boek toont Holmes verschillende tabellen van bewegingstijden voor lichaamsdelen. Hij noemde zijn systeem “Body Member Movements”.

David Ferguson, één van de trekkers van de Gilbreth Foundation, die enig onderzoek heeft gedaan naar Holmes, beweert: Holmes was certainly not a "Gilbreth trainee" as he ignored so many of the Gilbreth's principles. One should understand that there were still some die-hard Taylor fans at that time, who felt motion study was just a tool in Taylor's system. Mr. Holmes appears to be one of them.

Bij de beschouwing van Holmes’ boek verklaart David Ferguson: “This book was so unbelievable bad, detailed review will not be done. It is doubtful if this person ever read any previous text on the subject or ever conducted his own work. He is a perfect example, stating he is a Time Study engineer for a Detroit company, of the faker so often mentioned. For example, he states that fewer motions are not necessarily less fatiguing or that when a complicated operation with constrained work positions is encountered, more time study is necessary”

Het principiële verschil tussen bewegingstijden ontwikkeld door vroege onderzoekers en moderne systemen van vooraf bepaalde bewegingstijden is dat vroege onderzoekers geen complete, geïntegreerde tijdsystemen ontwikkelden om te gebruiken voor methodestudie of temposchatting. Voor het grootste deel bestonden hun gegevens uit enkelvoudige, geïsoleerde bewegingstijden, en ontbraken er zoveel waarden dat het onmogelijk was om alle werksituaties te dekken. Tevens mankeerden er regels of formules waarmee tijden consistent konden worden toegepast in een complete tijdstudie en bewegingsstudie.